Duitse Spitz in vijf maten: ras, karakter, gezondheid

De Duitse Spitz is één ras in vijf erkende maten: nain, klein, middel, groot en loup. Alle vijf delen dezelfde dubbele vacht, dezelfde rechtopstaande oren en dezelfde waakse, aanhankelijke aard; het verschil zit vooral in schofthoogte en gewicht. Wie een pup overweegt, doet er goed aan eerst de standaard en de gezondheidsaspecten per maat te vergelijken, want de eisen aan beweging, vachtverzorging en woonruimte lopen uiteen.

Wat zegt de FCI-standaard over de vijf maten?

De Duitse Spitz valt onder FCI-groep 5, sectie 4, standaard nummer 97. De rasvereniging beschrijft één ras met vijf variëteiten die alleen in formaat verschillen. De vacht is altijd dubbel: een lange, rechte bovenvacht en een korte, dichte ondervacht. De kop is wigvormig met donkere, amandelvormige ogen en kleine, driehoekige oren die hoog en rechtop staan. De staart krult over de rug en is rijk behaard.

De maatverschillen zijn als volgt. De nain (Pomeranian) weegt ongeveer 1,5 tot 3,5 kilo. De kleine Spitz zit rond 5 kilo. De middelgrote Spitz weegt ongeveer 7 tot 11 kilo. De grote Spitz komt uit op ongeveer 12 tot 18 kilo. De loup, ook wel Keeshond genoemd, is met ongeveer 18 tot 25 kilo de zwaarste variëteit. Bij alle maten geldt: te veel wit in de vacht is een fout, behalve bij de witte Spitz, waar wit juist de enige toegestane kleur is.

Wie de Franse rasbeschrijvingen naast elkaar wil leggen, kan terecht bij een de Spitz-gids die de variëteiten, het standaardnummer en de vachtkenmerken per maat uitlegt. Dat is nuttig wanneer je een pup uit het buitenland overweegt en de papieren wilt vergelijken.

Hoe verschilt het karakter per maat?

Het karakter is bij alle vijf maten in de kern hetzelfde: levendig, alert, gehecht aan het gezin en geneigd om te waarschuwen bij geluiden. De Spitz is geen jachthond en geen vechthond; hij is van oudsher een waakhond en gezelschapsdier. Dat betekent dat hij snel blaft, maar ook snel leert wat wel en niet mag, mits de opvoeding consequent is.

De verschillen zitten in de praktijk. De nain is het meest compact en wordt vaak als schoothond gehouden, maar heeft nog steeds dezelfde waakse inslag. De kleine en middelgrote Spitz zijn wendbaar en geschikt voor langere wandelingen. De grote Spitz en de loup vragen meer beweging en een duidelijke rol binnen het gezin; zonder die rol kunnen ze onrustig worden. Bij alle maten geldt dat de hond niet graag alleen is. Een Spitz die dagelijks uren alleen blijft, gaat blaffen of slopen.

Wat de omgang betreft: de Spitz is wantrouwig tegenover vreemden, maar niet agressief. Hij leert snel en reageert goed op beloningen. Straffen werken averechts; de hond onthoudt ze en wordt wantrouwig. Wie consequent en rustig opvoedt, krijgt een hond die meegaat in het gezin en toch waakt wanneer dat nodig is.

Welke gezondheidsproblemen komen voor bij de Duitse Spitz?

De Duitse Spitz staat bekend als een robuust ras, maar er zijn wel aandachtspunten. De belangrijkste zijn de rotulen (kniegewrichten), de dentitie, de ogen en de huid. Bij kleine maten komen losse knieschijven vaker voor dan bij grote. Een dierenarts kan dit bij een pup controleren en bij een volwassen hond beoordelen of er sprake is van luxatie.

De dentitie vraagt aandacht bij de nain en de kleine Spitz. Het gebit is volledig, maar de tanden kunnen dicht op elkaar staan, waardoor tandsteen en tandvleesontsteking sneller ontstaan. Regelmatig poetsen en controle door een dierenarts voorkomen problemen. Bij de ogen gaat het vooral om tranenvloed en, bij sommige lijnen, erfelijke aandoeningen. De huid is gevoelig voor allergieën en schimmel; een droge, goed verzorgde vacht helpt.

Wat het gewicht betreft: de Spitz is geen hond die snel te zwaar wordt, maar te veel voeren leidt tot overgewicht en belast de gewrichten. De vachtverzorging is bij alle maten vergelijkbaar: borstelen in de ruiperiode, baden alleen wanneer nodig. De ondervacht moet goed droog worden, anders ontstaat huidirritatie.

Waar let je op bij het kiezen van een fokker?

Een verantwoorde fokker laat de ouderdieren zien en kan gezondheidsuitslagen overleggen. Vraag naar de uitslagen van de heupen en de rotulen, en naar oogonderzoek. Bij een Spitz zijn ook de gebitscontrole en de algemene conditie van de ouderdieren belangrijk. Een fokker die geen vragen toestaat of de ouders niet toont, is geen goede keuze.

Verder is het verstandig om te vragen naar de socialisatie van de pups. Een Spitz die in huis is opgegroeid, kent geluiden, mensen en andere dieren. Pups die in een kennel zonder prikkels opgroeien, kunnen later schrikkerig zijn. Vraag ook naar de voeding en de ontworming, en naar de verwachte maat van de pup op volwassen leeftijd. Bij de grote Spitz en de loup is het verstandig om te weten hoe zwaar de ouders zijn, omdat het gewicht van de pup daar vaak tussenin ligt.

Een laatste punt: laat de pup voor de aankoop door een dierenarts controleren. Dat geldt voor elke maat, maar zeker voor de kleine variëteiten, waar de rotulen en het gebit extra aandacht vragen.

Hoe kies je tussen de vijf maten?

De keuze hangt af van je woonruimte, je beweegpatroon en de tijd die je aan vacht en opvoeding kunt besteden. De nain en de kleine Spitz passen in een appartement, mits ze genoeg wandelingen krijgen. De middelgrote Spitz is een goede middenweg voor gezinnen met een tuin. De grote Spitz en de loup vragen meer ruimte en beweging, en zijn geschikt voor mensen die graag lange wandelingen maken.

Wat het karakter betreft: alle maten zijn waaks en gehecht. Wie een rustige hond zoekt, moet niet voor een Spitz kiezen. Wie een hond zoekt die meegaat in het gezin en waarschuwt bij onraad, zit bij elke maat goed. Het verschil zit vooral in de hoeveelheid beweging en de grootte van de vacht die je moet onderhouden.

Wat kost een Duitse Spitz en welke papieren krijg je?

De prijs verschilt per maat en per fokker. Voor de nain en de kleine Spitz ligt de prijs doorgaans lager dan voor de grote Spitz en de loup. Bij een pup met LOF-papieren krijg je een stamboom, een entingsbewijs en een gezondheidsverklaring. Vraag altijd naar de afstamming en controleer of de ouders zijn ingeschreven bij een erkende rasvereniging.

Bij een pup zonder papieren is de afstamming onbekend en zijn gezondheidsproblemen niet uit te sluiten. Dat betekent niet dat elke pup zonder papieren ziek is, maar je hebt geen zekerheid over de ouders. Wie een Spitz zoekt, kan beter eerst de variëteiten en de standaard vergelijken voordat hij contact opneemt met een fokker. Dat voorkomt teleurstellingen achteraf.